Opowiadanie jest o Mirandzie, której życie całkowicie się zmienia gdy poznaję piątkę zwariowanych chłopaków. Zaczyna zapominać o przeszłości, ale ona nagle powraca. Czy znowu znajdzie szczęście i spokój? Czy zapomni o przeszłości? Czy w sercu znajdzie miejsce na miłość kolejnej osoby?
poniedziałek, 14 listopada 2016
Rozdział 8 Niespodzianka
niedziela, 13 listopada 2016
Rozdział 7 Pierwszy dzień pracy
Po słowach Brada szybko popędziłam do pokoju się odświeżyć i ubrać. Już po okołu 20 minutach byłam gotowa. Popędziłam do pokoju Nikiego zobaczyć jak się czuje, ale zobaczyłam jak Bradley usypia go, więc postanowiłam zejść na śniadanie. Przyszykowałam sobie kanapki z szynką i serem i do tego kakao. Gdy już prawie z mojego talerza znikły kanapki na dół zszedł Brad...
- Jak się obudzi, to pójdę z nim do lekarza...- powiedział.
- Jeszcze raz Ci dziękuje...Nie wiem co bym bez ciebie zrobiła - w tej chwili przytuliłam chłopaka.
- Mira... Cyba nie chcesz się spóźnić pierwszego dnia do pracy
- Nie, już wychodzę - Po drodze do drzwi włożyłam na siebie kurtkę i wzięłam torebkę i ruszyłam w kierunku drzwi. Gdy otworzyłam je poczułam przyjemny wiaterek dotykający moją twarz.I ruszyłam...
Po 15 minutach drogi byłam na miejscu. Jako iż Jenn miała dzisiaj wolne to musiałam iść sama. Po
wejściu do środka moją uwagę przykuła blond czupryna, która nagle się odwróciła i ujrzałam śliczne błękitne oczy...jak ocean. Chłopak ruszył w moim kierunku i nachylił się do mnie, aby mnie objąć.
- Witaj piękna - powiedział.
- Hej... - tylko hej...skarciłam się w myślach..zdołałam tylko to z siebie wydusić.
- Chodź, pokaże ci gdzie co jest - powiedział niebieskooki.
Najpierw zaprowadził mnie do szatni gdzie się przebrał w służbowy mundurek, a później oprowadził mnie po całej reszcie. I już pierwsi goście zaczęli wchodzić i zamawiać dania. Na razie dawałam sobie rade zobaczymy jak pójdzie dalej.
*8 godzin później*
Za 30 minut zamykamy...W tej chwili niosę bodajże ostatnie zamówienie na dzisiejszy dzień.
- Proszę i życzę smacznego - powiedziałam do grupki chłopaków siedzących przy tym stoliku.
- Mała może przysiądziesz się do nas - powiedział jeden z nich.
- Nie dziękuje, jestem w pracy
- No chodź...Nie daj się prosić - i klepnął mnie w tyłek.
Tą całą sytuacje musiał widzieć Niall, bo nagle podszedł do stolika.
- Masz jakiś problem - powiedział ten sam chłopak do Nialla
- Nie, ale ty najwidoczniej tak - i popchnął go tak ze poleciał na stół i znalazł się na podłodze.
- Niall...Natychmiast do gabinetu - powiedziała szefowa.
Poszłam za nimi i po 5 minutach ich gadania weszłam do gabinetu.
- Przepraszam...Chciałam tylko powiedzieć że to co tam się stało to i wyłącznie moja wina...Niall nie ma nic z tym wspólnego, On tylko stanął w mojej obronie...
- Mira..Ja wiem - powiedziała szefowa - Widziałam wszystko... Dałam mu tylko pouczenie, a teraz zmykajcie się przebrać, zaraz zamykamy
Razem z chłopakiem ruszyliśmy do szatni. Ja do swojej i on do swojej. I równo o 17 zamknęliśmy. Zobaczyłam chłopaka jak ruszył w kierunku swojego samochodu i uświadomiłam sobie ze zapomniałam mu podziękować.
- Niall...Zaczekaj...Chciałam Ci podziękować i przeprosić za tą całą sytuacje.
- Ależ nie musisz przepraszam ci...podwiesić Cię - powiedział.
- Nie.. Nie musisz, przejdę się
- Wskakuj, albo wsadzę cię siłą
Weszła do samochodu, ale całą drogę do domu się nie odzywaliśmy, nie wiedziałam o co mam go pytać i nagle się zatrzymał...Zobaczyłam dom Jenn...Jaki on jest szybki - pomyślałam.
- To na razie - zamknęłam drzwi od samochodu i ruszyłam w stronę drzwi.
Gdy weszłam do domu, ściągnęłam kurtkę i odłożyłam torebkę, po czym ruszyłam w kierunku kuchni.
- O hejka Brad...I jak tam Niki
- No byłem z nim u lekarza porobili mu badania i pobrali krew za 2 tygodnie masz stawić się po ich odbiór.
- Aha no ok. Pójdę do niego zajrzeć.
Po chwili już znajdowałam się na górze. Weszłam do pokoju, młody spał. Podeszłam do niego i zobaczyłam ze jest cały rozpalony. Martwię się o niego. Nie chce żeby coś mu się stało. Nie chciałam go budzić, więc zeszłam na dół do Brada.
- O hejka Jenn. Gdzie byłaś?
- Na randce - powiedziała z uśmieszkiem na twarzy.
- Dalej, opowiadaj.
- Dobra, ale nie tutaj, chodź do pokoju - powiedziała.
Razem udaliśmy się do pokoju Jenn. Opowiedziała mi wszystko, o jej nowym "przyjacielu". No a ja jej opowiedziałam o tej całej sytuacji w barze.
- O ktoś tu się zakochał... - zaczęła podśpiewywać z uśmieszkiem.
- Wcale, że nie...
- Yhm...Akurat, ale niech ci będzie. Może jutro wyjdziemy gdzieś na miasto po pracy i weźniemy Ane,...Co ty na to ?
- Nie mogę...Nie zostawię Nikiego
- Będzie z Bradem...No, dalej nie daj się prosić - zrobiła minkę zbitego szczeniaczka.
- No dobra, niech Ci będzie - uległam jej.
Po dalszych pogawędkach udaliśmy się na dół, aby obejrzeć jakiś film.
*3 godziny później*
Po skończonym filmie poszłam zrobić sobie kolacje, a gdy się najadłam zrobiłam kilka kanapek dla Nikiego i kakao...I poszłam mu to zanieść. Jak weszłam to młody całe szczęście już nie spał.
- Dlaczego mnie nie zawołałeś - mały nic nie odpowiedział. - Masz najedz się.
- Dziękuję...Mira, a czy ja pójdę do aniołków - gdy to powiedział, przeraziłam się...Co on gada.
- Ale jak to Niki...Dlaczego tak mówisz.
- No bo mamusia też była chora i poszła do aniołków
- Kochanie, ale ty wyzdrowiejesz zobaczysz...A teraz jedz, bo ci ostygnie.
W mojej głowie tylko była myśl skąd mu przyszło do głowy że może umrzeć. Co się stało u lekarza? Musze porozmawiać z Bradem.
Gdy mały zasnął, wzięłam naczynia i ruszyłam do kuchni, gdzie siedział Brad.
- Brad musimy pogadać
- Jasne, o co chodzi?
- Co się stało u lekarza?
- A dlaczego pytasz...
- Niki, właśnie mi się spytał, czy pójdzie do aniołków jak mama...On myśli ze umrze - po tych słowach Brad przez chwilę się nie odzywał. W końcu powiedział to co chciałam usłyszeć.
- Pewnie podsłuchał moja rozmowę z lekarzem...Mira tylko się nie denerwuj...Yyy...
- No gadaj...
- On prawdopodobnie ma białaczkę, dlatego zalecili te wszystkie badania.
Nagle zaczęło mi się kręcić w głowie. Cały świat legł mi w gruzach...Co zrobię jak on umrze...Nieporadze sobie, to on mnie trzymał przy życiu jak mieszkaliśmy z ojcem.
- Co? To nie może być prawda. Powiedz że kłamiesz - nagle z moich oczu zaczęły wypływać łzy, których nie mogłam powstrzymać. Brad próbował mnie uspokoić, ale na marne...Ja nadal płakałam. I właśnie w takich momentach najbardziej brakuje mi mamy.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hejka. Najmocniej przepraszam za brak rozdziałów, ale nie miałam weny i jeszcze te wyjazdy w wakacje. A teraz znowu się zaczęła szkoła. Nie powiem wam kiedy pojawi się następny rozdział bo sama nie mam pojęcia, ale postaram się żeby pojawił się jak najszybciej. Miłego czytania.
Czytasz = Komentujesz
To dla was chwila, a dla mnie motywacja do dalszego pisania.
wtorek, 17 maja 2016
Rozdział 6
Uwaga!!!
Tam na dole są ważne rzeczy.
W pewnym momencie zauważyłem,że dziewczyna się poruszyła i zaczeła kaszleć, wypluwając z siebie wodę, którą połknęła. Gdy Mira usiadła przytuliłem ją z całych sił.
- Przepraszam Cię...Nie wiedziałem ze nie umiesz pływać...- powiedziałem ostatnie zdanie na jednym wdechu.
- Ja umiem pływać...Ale zaplątałam się w coś...Nie wiem co to było - powiedziała Mira cały czas się do mnie tuląc.
- Mila...Myślałem ze się już nie obudzisz, tak jak mamusia...- powiedział smutno Niki i wtulił się w swoja siostrę.
- Dobra na dzisiaj dość tych wrażeń. Może już wracajmy? - spytała się Jenn.
Pomogłem Mirze wstać, ubraliśmy na siebie ciuchy w których tu przyszliśmy i ruszyliśmy do samochodu.
Po 10 minutach byliśmy pod naszym domem(czyli moim i chłopaków).
- Wejdźcie i się rozgośćcie - powiedziałem.
*Oczami Mirandy*
Po słowach chłopaka wszyscy udaliśmy się do salonu i rozsiedliśmy się na kanapie i na fotelach. Powiem szczerze, że mają ładny salon...duży. Kolory ścian i sufitu są jasne, na środku salonu leży niewielki stolik, pomiędzy nim teżą dwie naprzeciwko siebie czarne kanapy, a tuż obok nich dwa fotele w tym samym kolorze.Na prawej ścianie leży 6 dużych obrazów, a na lewej jest jedno wielkie okno.
- To co porobimy? - spytał się harry
- Może słoneczko... - powiedział Zayn z miną typu ''Mam na ciebie ochotę''...Zaczynam sie jego bac.
- Spadaj - powiedziała Jenn.
- Może pooglądamy jakiś film? - zaproponował Brad.
- Ok, ale ja wybieram.
- Nie ma mowy Mira, ja tu jestem gospodarzem wiec ja wybiorę - oburzył się Liam.
Podczas ich negocjacji ja udałam się do kuchni, gdzie Niall przyrządzał jedzenie.
- Hejka. Co robisz pysznego?
- Popcorn...bo nie umiem zbytnio gotowac.
- Spokojnie, ja jeszcze ci,ę kiedyś naucze - powiedział do uśmiechającego się blondyna.
- Niall...Idziecie - krzyknął Zayn z salonu obok.
- Chodź bo już się niecierpliwią - powiedział chłopak.
I już po chwili wszyscy siedzieliśmy na kanapie lub na fotelach. Louis poszedł włączyć film, który wybrali chłopacy jednogłośnie.
Film się zaczął jakieś 30 minut temu, włączyli jakiś horror, nigdy go nie oglądałam, ale na razie się nie bałam, dopiero w pewnym momencie gdy coś wyskoczyło na jakąś dziewczynę i ją zadźgało to trochę się zlękłam i do końca filmu nawet nie wiem kiedy wtuliłam się w Nialla.
Smacznie sobie spałam, gdy obudził mnie ktoś krzatajacy się po kuchni. Powoli podniosłam się i zdołałam tylko usłyszeć " Powiedz mu, żeby się nie martwił, wszystko idzie zgodnie z planem". Ciekawe o co mu chodzi, o czym on mówił. Muszę się tego jak najszybciej dowiedzieć.
*Rano*
Wstałam podpierając się o ręce, gdyż nie wiem jak, ale znalazłam sie na podlodze. Dziwne, bo w nocy położyłam sie na łóżku.
Rozejrzałam się wokół i zobaczyłam że Niall bawił się z Nikim, więc postanowiłam że do nich dołączę.
- Hejka. Mogę dołączyć do waszej zabawy.
- Jasne, jak lubisz bawić się samochodami to nie ma sprawy. -powiedział Niall nie odrywając odemnie wzroku.
Bawiliśmy się razem jakaś godzinę i przerwał nam Brad mówiąc że musimy już jechać do domu. Pożegnałam się ze wszystkimi i ruszyliśmy do domu po drodze odwozac Ane do siebie. I już po 20 minutach byliśmy pod domem.
Z racji tego że było już późno a jutro zaczynam pracę to od razu po kolacji poszłam się wykompac oraz wykompac młodego i poszliśmy spac.
---------------------------------------------------------------
Hejka. Najmocniej was przepraszam za tak długa nieobecność,ale musiałam wszystko popoprawiac w szkole, a z racji tego że już są wakacje postaram się częściej dodawać nowy rozdział. Ten rozdział miałam zaczęty już 2 miesiące temu., a dopiero dzisiaj go udało mi sie skończyć i tak wiem że jest krótki, ale postaram się żeby kolejny był dłuższy. Więc miłego czytania i do potem. Pa
środa, 6 kwietnia 2016
Rozdział 5 Plaża
Wstałam jakąś godzinę temu, czyli o 12, trochę późno no ale do domu wróciliśmy koło piątej to musiałam się wyspać. Było już trochę późno a reszta nadal spała, więc ja dla zabicia czasu postanowiłam, że zrobię obiad. Przygotowałam potrzebne mi rzeczy. Najpierw zaczęłam obierać ziemniaki, które potem położyłam zalane wodą na gorącym palniku. Podczas gdy ziemniaki się gotowały, wzięłam się za robienie pałek w panierce curry. Najpierw przygotowałam potrzebne mi rzeczy, czyli 4 pojedyncze piersi z kurczaka, mąkę, curry, mleko, sól, pieprz no i oczywiście oliwę. Gdy przygotowałam panierkę, zaczęłam w niej obtaczać piersi.
Po chwili do pokoju wbiegł Niki z Jenn.
- Co tutaj tak pysznie pachnie - powiedziała moja przyjaciółka.
- Obiad...W końcu trzeba było się za to wziąść - powiedziałam kładąc piersi na rozgrzaną oliwę. - Niki poszedł byś obudzić Brada?
- Jasne - powiedział wesoło mój młodszy braciszek i pobiegł na górę.
Po około 15 minutach, moje piersi w panierce curry, były już gotowe, a Jenn zaczęła nakładać ziemniaki na talerze, gdy w pewnym momencie usłyszeliśmy charakterystyczny dźwięk jej telefonu, Jenn odeszła kawałek i zaczęła rozmowę z ową postacią. A ja dokończyłam nakładanie ziemniaków i piersi na talerz. Z lodówki jeszcze wyciągnęłam sałatkę, którą wcześniej zrobiłam. I obiad był już gotowy. W tym właśnie momencie do kuchni wszedł Bradley, który na rękach trzymał mojego młodszego braciszka.
- O rany...Jak to przecudnie pachnie - No i oczywiście Brad usiadł do stołu i gdy już chciał ugryźć kawałek piersi do kuchni wpadała uradowana Jenn.
- Mam dobra wiadomość - oznajmiła. - Dzisiaj o 16 idziemy z chłopakami na plażę.
- A gdzie ta dobra wiadomość - powiedział z sarkazmem wykutym na twarzy.
- Pójdziemy...Prawda - powiedziała to z miną smutnego szczeniak.
- O nie, mnie na tą minę nie przekonasz - I w tym momencie zaczęła skamleć. - Oj dobra niech ci będzie.
- Kochana jesteś - po tych słowach zaczęliśmy szamać nasz obiad i po około 30 minutach byłam już na górze zastanawiając się co ubiorę dzisiaj na plaże. No na pewno bikini, ale co na nie....
Gdy tak szukałam co mam na siebie założyć pomyślałam ze fajnie by było gdyby wybrała się z nami Anabet. Od razu wzięłam telefon do ręki i wybrałam jej numer. Po dwóch sygnałach odebrała.
- Halo...
- Hejka Anabet, masz na dzisiaj jakieś plany.
- Hejka, nie a co.
- To może miałabyś ochotę wybrać się z nami na plażę.
- Jasne, z chęcią pójdę.
- Ok. to wyślij mi swój adres, to podjedziemy po cie... - w tym momencie mi przerwała.
- Nie...Nie musisz, ja sama przyjdę - powiedziała szybko
- No ok...To bądź tak o 15:40 bo o 16 musimy być na plaży.
- Dobra, to do potem
-Pa
Po rozłączeniu się powróciłam do mojej szafy z której wyciągnęłam krótkie spodenki i białą koszulkę ze znakiem nieskończoności. Po ubraniu się(co mi zajęło 30 minut) zeszłam na dół, gdzie czekali na mnie wszyscy, nawet Anabet.
- No nareszcie, co tak długo - powiedział Brad.
- Dobra nie bulwersuj się tak - wyszliśmy z domu i ruszyliśmy w stronę czarnego samochodu Brada.
I po 20 minutach dotarliśmy na miejsce, gdzie czekali na nas chłopacy.
- Hejka - powiedziałam i ze wszystkim się przywitałam a z Niallem na końcu.
-Ślicznie wyglądasz - szepnął mi do ucha. Ja szybko się od niego odsunęłam aż całe puliki mi poczerwieniały. Miejmy nadzieję, że nikt tego nie zauważył. Po przywitaniu się z chłopakami ruszyliśmy bliżej morza, rozłożyliśmy swoje ręczniki i na nie usiedliśmy. Zaczęliśmy gadać o wszystkim i o niczym. Po tej długiej rozmowie prawie wszyscy ruszyli do wody. Na brzegu zostałam ja, Brad, Anabet no i Niki, który lepił zamki z piasku.
Ja zamknęłam oczy i zaczęłam się opalać, gdy ktoś w pewnym momencie zasłonił mi słońce. Powoli otworzyłam oczy i zobaczyłam nie kogo innego jak Nialla.
- Blondasku, nie jesteś przezroczysty...I zasłaniasz mi słońce
Chłopak nic nie powiedział tylko wziął mnie na ręce i zaczął iść ze mną w stronę wody.
- Niall...Puść mnie - On nadal się nie odzywał - Puścisz mnie...
- No dobra - Puścił mnie, ale w wodzie i odpłynął.
*Oczami Nialla*
Wyszedłem z wody i czekałem aż Mira wypłynie na powierzchnie, ale ona nie wypływała. Przestraszyłem się a co jeśli jej coś się stało...Z przerażeniem wskoczyłem do wody w poszukiwaniu Miry. Kilka razy wpływałem pod wodę, ale nie widziałem jej, w pewnym momencie coś przykuło moją uwagę...to była bransoletka, którą nosiła Mira a jeszcze dalej zauważyłem postać...To była ona...Mira. Szybko podpłynąłem do dziewczyny i razem z nią ruszyłem ku powierzchni. Gdy już wypłynąłem trzymając nieprzytomną dziewczynę na rękach zacząłem szybko płynąć do brzegu. Dopiero gdy położyłem ją na piasku dostrzegłem że ona nie oddycha. Spanikowałem, ale zacząłem jej robić sztuczne oddychanie, które nie pomagało. Robiłem co w mojej mocy żeby Mira zaczęła oddychać. Ona nie może może umrzeć przez moją głupotę...Nie może. W pewnym momencie zobaczyłem...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hejka.
Bardzo, ale to bardzo was przepraszam że tak długo nic nie dodawałam, ale wiecie jak to jest...szkoła, nauka, praktyki a w weekendy opiekuje się moją kuzynką, wiec nie miałam kiedy dodać kolejnego rozdziału. Wiem że ten rozdział jest krótki, ale następny postaram napisać się dłuższy.
Do kolejnego.
Miłego Czytania.
Czytasz = Komentujesz
To dla was chwila, a dla mnie wielka motywacja
poniedziałek, 29 lutego 2016
Rozdział 4 Impreza
Szybko wyszłam z pokoju w tym samym momencie co Jenn. Miała na sobie koszulkę na ramiączkach z napisem "NIRVANA" i śmieszną buźką do tego krótkie czarne spodenki z cekinami po boku i czarne buty na dużym korku. Włosy miała rozpuszczone, ale miała mocny makijaż co dodawała jej ostrego charakteru.
- To jak jesteś gotowa na swoją pierwszą imprezę - powiedziała z entuzjazmem
- No jasne
Razem zeszłyśmy na dół gdzie czekali na nas chłopcy.
- Siema Anabet, chłopaków już poznałaś a to jest Jenn.
- Hejka...I nie martw się Niki jest pod dobrą opieką.
- Wiem, i jeszcze raz wielkie dzięki, że z nim zostaniesz. - I dopiero w tamtym momencie dostrzegłam ze Niki z kimś się bawi, to była mała, puchata kulka ta sama z parku - O Betsi...
- Nie przeszkadza ci że ją zabrałam.
- No nie...Co ty...Niki uwielbia zwierzęta.
-Dziewczyny fajnie się gada, ale...- naszą rozmowę przerwał Niall. - Na tej imprezie po 21 nikogo już nie wpuszczają a mamy piętnaście minut żeby tam dojechać.
- Dobra to my lecimy...Jakby co to dzwoń.
Po drodze na dwór wzięłam jeszcze moją czarną skórzaną kurtkę i ruszyliśmy do lśniącego, czerwonego BMW.
Po 10 minutach jazdy byliśmy już przed wejściem do klubu. Czekali już tam na nas przyjaciele Nialla.
Wszyscy byli wysocy, dowiedziałam się że ten z lokami i pięknymi zielonymi oczami to Harry, koło niego stał brunet z grzywką zaczesaną na bok, koło Louisa stał chłopak z krótkimi włosami i miał fajny tatuaż z czterema strzałami na prawej ręce, a koło niego stał Mulat o brązowych oczach...On...On nic nie mówił, nawet się ze mną nie przywitał, dziwne...Może nie lubi nowo poznanych osób. Zobaczymy dalej może mnie polubi.
Po chwili cała ósemką znaleźliśmy się w środku. Ten klub od środka był jeszcze lepszy niż od zewnątrz, to chyba będzie moja najlepsza impreza..Poprawka...Jedyna impreza.
Wnętrze było w odcieniach czarno-białych, ale dzięki oświetleniom było mnóstwo kolorów...Czarna ściana była oświetlona fioletowo niebieskimi światłami tak samo jak DJ. Sofy były koloru białego, a parkiet był oświetlany na różne kolory.
Przeszliśmy przez cały parkiet, żeby dostać się na swoje miejsca w loży, którą chłopaki wynajęli na dzisiejszy wieczór.
Brad poszedł po jakieś drinki, a z racji tego że nie mam jeszcze osiemnastu lat mi przyniósł colę.
Wszyscy zaczęliśmy śmigać na parkiecie bez przerwy prze dobre 2 godziny. W pewnej chwili zauważyłam że Zayn gdzieś znikł, no ale może poznał jakąś dziewczynę i z nią poszedł - pomyślałam i dalej zaczęłam tańczyć tym razem z Jenn, wygłupiając się przy głośnych rytmach muzyki.
Zachciało mi się pić, więc poszłam sobie coś kupić, gdy czekałam na moje zamówienie, w oddali pośród tańczących ludzi zauważyłam znajomą twarz, tylko nie mogłam sobie przypomnieć skąd go znam, postanowiłam że za nim pójdę, ale po paru krokach ta osoba zniknęła mi z oczu, więc postanowiłam wrócić do tańczących znajomych: Brada, Jenn i Nialla bo reszta gdzieś znikła.
*W tym samym momencie Oczami Zayna*
No i gdzie on jest, nie możemy na niego tak długo czekać bo ktoś się skapnie - pomyślałem i w oddali zauważyłem zbliżającą się postać Banjego (czy. Bandżiego).
- No nareszcie, jak długo można czekać. - powiedział oburzony Harry.
- Sory, coś mnie zatrzymało. - odpowiedział.- A tak po za tym to zdjęcie tej osoby, którą macie poszukać. Zdjęcie było robione jakiś rok temu, ale mam nadzieję ze się nie zmieniła i ją znajdziecie, to ważne dla mojego szefa.
- A jeśli można spytać...To po co jej szukacie - powiedział zaciekawiony Louis
- Nie interesuj się młody...A i pamiętacie jaki jest nasz plan
- No pewka...Nie mamy od razu dzwonić, tylko zaprzyjaźnić się z nią bo jeszcze ucieknie a potem zaciągnąć ją na obrzeża miasta - powiedziałem zaciskając w ręce kopertę ze zdjęciem
Gdy Banji odszedł powoli otworzyłem kopertę, a na zdjęciu była przedstawiona dziewczyna, którą wszyscy znaliśmy. To zadanie będzie jeszcze prostsze niż im się wydaje.
Hejka.
Rozdział jest nieco krótki, ale postaram się żeby następny były dłuższy. No i mam nadzieję że się podoba.
Miłego czytania.
ps. Jeśli czytasz pozostaw jakiś ślad po sobie w postaci komentarza, dla was to chwila a dla mnie wielka motywacja.
poniedziałek, 8 lutego 2016
Rozdział 3 Praca i Spagetti
*Z perspektywy Mirandy
Stoję przed wejściem do kawiarni w której pracuje Jenn, jej szefowa powiedziała, że mam dzisiaj przyjść na rozmowę wstępną, mam nadzieję że się uda i dostanę tą pracę.Całe szczęście że udało mi się załatwić żłobek dla Nikiego bo tak nie mogłabym iść do pracy.
- Przepraszam...Gdzie znajdę się biuro szefowej
- Tam za rogiem, drugie drzwi na prawo - powiedziała brunetka, którą tu spotkałam
Uśmiechnęłam się do niej miło i poszłam tak jak mi kazała. Zapukałam lekko i usłyszałam miły głos, który kazał mi wejść i już po chwili znalazłam się w środku.
- Dzień dobry nazywa...-w tej chwili mi przerwała
- Jesteś Mira
- Tak...Jenn powiedziała że szukacie kelnerki
- Tak to prawda, a więc...Masz jakieś doświadczenie, pracowałaś już jako kelnerka
- Tak...Pracowałam w knajpce w Californii i pomagałam mojej sąsiadce w restauracji, wie pani robiłam co się da: gotowałam, roznosiłam jedzenie, a nawet sprzątałam.
- No dobrze...a powiedz coś o sobie, chcę wiedzieć kogo zatrudnię
- Ok.Jak już pani wie nazywam się Miranda Davson, przyjechałam tu z Californii razem z moim młodszym bratem. To chyba tyle...nie mam ciekawej przyszłości.
- No, a wasi rodzice pozwolili ci wsiąść brata ze sobą
- Nasi rodzice nie żyją
- Przykro mi...
- Nie musi być pani, już się pogodziłam z ich śmiercią
- Ty jesteś niepełnoletnia...Prawda
- Tak, ale za 3 tygodnie kończę osiemnaście lat
- Nie stresuj się tak, mam też kilka osób tutaj, które są niepełnoletnie
Naszą rozmowę przerwało pukanie do drzwi.
- Tak...
- Jest pani proszona do stolika piątego
- Dobrze już idę...A co do ciebie to przyjdź w poniedziałek na dziesiątą
- Czyli dostałam tą pracę...
- Tak
- Aaaa Super- krzyknęłam w myślach, mi się zdawało że w myślach a tak naprawdę krzyknęłam naprawdę. Moja szefowa tylko się uśmiechnęła i wyszła a ja zaraz za nią.
Po wyjściu postanowiłam, ze pospaceruję po parku, który był niedaleko kawiarni.
Włożyłam słuchawki do uszu i rozkoszowałem się dźwiękami wydobywającymi się ze słuchawek aż nagle znalazłam się na ziemi.
- Ojej...Przepraszam,ale ze mnie niezdara - powiedziała dziewczyna, która na mnie wpadła i wyciągnęła w moim kierunku rękę, żeby pomóc mi wstać
- Nic się nie stało...Jestem Mira
- Miło mi, ja jestem Anabet
- Za kim tak pędziłaś
- Za moim małym towarzyszem, tam stoi
Moim oczom ukazała się mała, puchata kulka.
- Jeny jaki słodki- powiedziałam i zachwycałam się małym szczeniakiem
Postanowiłam się lepiej poznać z Anabet, więc zaczęłyśmy spacerować po parku. Gadałyśmy o wszystkim i o niczym, w pewnym momencie zadzwonił jej telefon, przeprosiła i odeszła kawałek. Po chwili podeszła i powiedziała, ze już musi iść, ale wymieniłyśmy się numerami żeby mieć ze sobą kontakt.
Po tym jak zniknęła za zakrętem, postanowiłam że pójdę do domu.Droga zajęła mi jakieś 15 minut.
Gdy weszłam do domu zobaczyłam 4 postacie w tym Jenn i Nikiego, ale twarzy tamtej dwójki nie widziałam bo stali do mnie tyłem.
- Mira!...Wreszcie wróciłaś, stęskniłem się za tobą- powiedział Niki tuląc się do mnie
I dopiero w tamtej chwili dostrzegłam że jedną osobę z tych dwóch znam, to był Brad.
- Bradley!- krzyknęłam i wtuliłam się w chłopaka
- Cześć młoda, ja też eis za tobą stęskniłem.
Gdy już się od siebie odkleiliśmy to Brad przedstawił mnie swojemu koledze.
- To jest Niall - powiedział. Zdawało mi się że z kąś go znam, ale z skąd.
- Miło mi Mira...Przepraszam...Ale my się z kąś nie znamy? - zapytałam chłopaka
- Tak...Byłem tutaj parę dni temu - odpowiedział cały czas się uśmiechając
- No tak,dostawca pizzy...Z tond cię kojarzę
- Chwila... - przerwała nam Jenn - Byłeś tu kilka dni temu i nic mi nie powiedziałeś
- Przyszyłem tutaj żeby powiedzieć ci że Brad przyjeżdża bo nie mógł się z tobą skontaktować,ale wtedy ona mi otworzyła i całkiem zapomniałem
- Ta zapomniałeś - dopowiedział Brad - zapatrzyłeś się na tą ślicznotkę
Niall nic nie odpowiedział i chyba się zarumienił.
Ja postanowiłam, że zrobię coś do jedzenia i picia. Podreptałam do kuchni i zaczęłam gotować mój przysmak, czyli Spaghetti.
*Z perspektywy Jenn
Gdy Mira zniknęła w kuchni postanowiłam wypytywać blondyna czemu tak ciągle się gapi na Mirę.
- Cześć Niall
- Czego chcesz
- Ja... Nic - chyba nie wierzył bo spojrzał na mnie jakbym mu kogoś zabiła - No dobra, chcę pogadać.
- O czym...
Spojrzałam, czy nikt nie patrzy,ale Brad bawił się z Nikim w bezpiecznej pozycji
- O Mirze...Przecież widzę jak się na nią cały czas gapisz
- Co...Ja...Nie...
- Nie zaprzeczaj...Mów o co chodzi
Gdy chciał zacząć mówić z kuchni wydobył sie głos Miry, która wołała nas na jedzenie. I blondyn żeby uniknąć rozmowy pobiegł w tamtym kierunku.
- Jeszcze pogadamy - krzyknęłam do niego
Po zjedzonej kolacji chłopaki zaczęli grac w jakąś durną grę a ja zaczęłam się nudzić bo Mira poszła położyć spać Nikiego.
Po tym jak Mira zeszła włączyliśmy horror, oczywiście chłopacy wybierali, więc wzięli najstraszniejszy z tej kolekcji co miał Brad.
Co chwile patrzyłam na blondyna, który siedział obok Miry i się na nią gapił. Widać było ze coś do niej czuje, ale boi się do tego przyznać. Muszę im jakoś pomóc...Ale jak...Jeszcze coś wymyślę.
*Z perspektywy Niall'a
Jeny jaka ona jest śliczna...Chłopie ogarnij się bo jeszcze ktoś zobaczy że się cały czas na nią lampisz...-pomyślałem sobie w myślach.
Chciałem ją objąć ręką bo się bała, co chwile zakrywała twarz kocem gdy nagle....Drrrrrrrrr
Zadzwonił mój telefon.Wstałem i odeszłam kawałek.
- Halo.
- Siema, musisz przyjść znów mamy robotę - usłyszałem po drugiej stronie głos Louisa
- Ale teraz...
- Tak...Teraz
- Dobra będę za pół godziny
Rozłączyłem się nie czekając na odpowiedź.
- Wiecie co ja już muszę spadać...A co robicie jutro wieczorem
- W sumie to nie mamy planów - powiedział Brad
- To może wybierzemy się na imprezę, w końcu jutro sobota
- No ja jestem za - powiedział Bradley
- Ja też - dopowiedziała Jenn
- A ty Mira? - zapytałem brunetkę cały czas się na nią patrząc
- Ja...Ja nie mogę...Nie mam z kim zostawić Nikiego, jutro żłobek zamknięty.
- Nie martw się Niall ja coś załatwię i Mira pójdzie - powiedziała Jenn z uśmieszkiem
- No dobra, to ja spadam...Na razie
W ziołem swoje rzeczy i już po 10 minutach jazdy samochodem byłem na miejscu.
*Z perspektywy Miry
Nie chciałam iść na tą imprezę, no ale cóż pójdę ze względu na Jenn...Przecież nie zostawię jej z tymi głąbami.
- To co ubierzesz jutro
- Jeszcze nie wiem,ale najpierw trzeba poszukać kogoś kto się zajmie Nikim, przecież nie zostawimy go samego
- No masz rację
- Chwila...Mam...Ale nie wiem czy się zgodzi, pewnie ma jakieś plany na sobotni wieczór
- No,ale spróbuj i zadzwoń do niej
- Ok
Wyciągnęłam telefon z kieszeni i wybrałam numer i już po chwili usłyszałam głos Anabet po drugiej stronie
- Halo
- Cześć, tutaj Mira...Pamiętasz
- No jasne, takiego upadku się nie zapomina - zaśmiała się
- Mam sprawę
- Jaką?
- Czy byś została z moim bratem jutro, wiesz jestem tutaj parę dni no i chciałam ze znajomymi się trochę zabawić a tylko ciebie znam
- Zabawić...Ja już nam te wasze zabawy...Haha
- Nie o takie chodzi
- Jasne nie ma sprawy zostanę z nim
- Naprawdę, Dziękuję...Nie wiem jak ci się za to odwdzięczę
- O której mam przyjść?
- Koło 20, pasuje ci
- Jasne będę, to na razie - powiedziała
- Papa
Po rozłączeniu.
- I co zgodziła się
- Tak
- Dobra tylko jest mały problem - powiedziała Jenn
- Jaki?
- Nie mam w co się ubrać
- Serio
- Tak serio...Pójdziesz jutro ze mną na zakupy
- Pójdę, a teraz zmykaj jestem zmęczona, idę spać
- No dobra...Dobranoc - powiedziała zamykając drzwi
Gdy Jenn wyszła z pokoju, ubrałam się w piżamę i poszłam spać.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hejka.
Miałam dodać wczoraj, ale nie zdążyłam napisać, wiec przepraszam.
I jeśli są gdzieś błędy ortograficzne to przepraszam bo pisałam to na szybko.
Miłego czytania
Czytasz= Komentujesz
To dla was chwila, a dla mnie wielka motywacja
wtorek, 2 lutego 2016
Rozdział 2 Znowu razem
- Mira, obudź się...Mira
- Co się stało? - powiedziałam zaspanym głosem
- Zalas lądujemy - powiedział Niki trochę sepleniąc. I młody nie mylił się, po chwili usłyszałam głos, który mówił że mamy zapiąć pasy bo lądujemy. Zrobiłam tak jak kazała ta babka, zapięłam sobie i Nikiemu pasy.
W pewnym momencie już tylko czułam jak samolot spada a z nim razem ja, Niki tak się przestraszył że się we mnie wtulił.
Gdy samolot stanął w miejscu i drzwi pokładowe się otworzyły, wszyscy ruszyli w tym kierunku, tak samo jak ja i mój braciszek.
Gdy wyszliśmy zobaczyłam wielkie lotnisko, mnóstwo ludzi szukających swoich rodzin a na samym końcu wysoką blondynkę o niebieskich oczach. To była ona: moja najlepsza przyjaciółka.
- Mira!!!- krzyknęła i zaczęła biec w moim kierunku, a ja poszłam w jej ślady i też zaczęłam do niej piec. Gdy byłyśmy blisko siebie, skoczyłyśmy sobie w ramiona jakbyśmy nie widziały się z milion lat, no w sumie to może być racja, gdyż nie widziałyśmy się 3 lata.
Gdy Jenn wyjechała to załamałam się, gdyż straciłam moją najlepszą przyjaciółkę, wtedy nie miałam już nikogo, wszyscy bali się ze mną zadawać przez mojego tatę. Chodziły o nim różne plotki. Dlatego gdy ona wyjechała zostałam sama, ale teraz mogę znowu ją uściskać i nigdy nie wypuszczać z rąk.
- Dobra młoda bo jeszcze mnie udusisz, a tego chyba byśmy nie chciały co nie...
- No pewnie, ale tak się za tobą stęskniłam
- Nie widziałyśmy się trzy lata
- Tak trzy lata makabrycznych tortur- dopowiedziałam. Wtedy Jenn dopiero zauważyła Nikiego.
- To jest Niki... jaki on duży... ile już ma ?
- Może pogadamy w domu, jestem strasznie zmęczona
- No okej...tam stoi mój samochód
Raz dwa udaliśmy się do samochodu i do domu Jenn dotarliśmy w niecałe 20 minut.
Pierwsze co sobie pomyślałam to łał, pierwszy raz widzę taki wielki dom, a jeszcze będę w nim mieszkać...to znaczy my będziemy.
- Ok, ty idź się rozpakuj, masz pierwszy pokój od lewej, a ja przygotuję coś do jedzenia- zaproponowała Jenn
Poszłam na górę i weszłam do pierwszego pokoju, ukazało mi się cudo.
Jeszcze nigdy nie widziałam tak pięknego pokoju.Gdy się rozpakowałam postanowiłam że pójdę na dół zobaczyć co robi Jenn i Nikki. Gdy zeszłam na dół zobaczyłam jak mój młodszy braciszek leży na Jenn i ja łaskocze.
- Hahaha...- zaczęłam się śmiać- pokonał cię mały chłopiec...hahaha
- Bo byłam nieprzygotowana
- Tak, oczywiście...Jenn co tak cuchnie
- O nie mój kurczak- ściągnęła Nikiego i szybko pobiegła do kuchni- No świetnie- weszła ze spalonym kurczakiem do salonu
- To co zamówić pizze?
-No...na lodówce masz numer
Ja szybko podreptałam do kuchni i zadzwoniłam po wskazany numer. Odebrała jakaś dziewczyna, przyjęła moje zamówienie i powiedziała że ktoś w ciągu 30 minut powinien przywieźć pizze.
Poszłam powiedzieć to Jenn i od razu rozsiadłyśmy się na kanapie oglądając śmieszną komedię.
Rozmawiałyśmy o wszystkim i o niczym. Dowiedziałam się że Brad pojechał na dwa miesiące do swojej dziewczyny a jej mama jest w delegacji, więc mamy całą chatę dla siebie. Miałam nadzieję, że nie spyta się czemu tu przyjechałam i dlaczego powiadomiłam ją o tym kilka godzin przed wylotem no,ale się myliłam...jak to się mówi "Nadzieja matką głupich". Nie wymknęłam się od tych pytań... bo spytała, więc powiedziałam jej całą prawdę, że ojciec znęcał się nad nami każdego dnia, że wymuszał ode mnie pieniądze itd.
Jenn nie wiedziała co ma powiedzieć,więc tylko mnie przytuliła. Trwaliśmy w tym uścisku do momentu kiedy nie zadzwonił dzwonek do drzwi.
- Pójdę otworzyć - powiedziałam
Gdy otworzyłam drzwi zobaczyłam jego... chłopaka o niebieskich oczach, których nigdy nie zapomnę.
- Dzień dobry... - powiedział - Pani zamawiała pizzę?
- Tak - dałam mu pieniądze i szybko zamknęłam drzwi
- O nareszcie pizza, zgłodniałam, daj ją.
- Proszę
Po zjedzonej pizzy postanowiłyśmy że pójdziemy się przejść.
*Z perspektywy niebieskookiego
Odkąd wróciłem do domu to ciągle o niej myślę i nie mogę przestać.
- Hej...ocknij się - powiedział Daddy
- Co...co...
-Ty w ogóle nas słuchasz
- Tak - skłamałem
- No dobra to co ja powiedziałem - Bad
- No dobra to co ja powiedziałem - odpowiedziałem mu a wszyscy zaczęli się śmiać
- Nie przedrzeźniaj mnie - chyba się wkurzył
- Nie przedrzeźniam, kazałeś powtórzyć po sobie
- Dobra, chłopaki przestańcie już musimy obgadać dzisiejszy plan - powiedział Loczek
*Z perspektywy Jenn
Do domu wróciłyśmy jakieś 20 minut temu, gdy Mira zaczęła robić kolację (naleśniki) ja postanowiłam że zajmę się młodym żeby się nie nudził, więc wyciągnęłam z szafy play station ( ogólnie to jest Brada,ale się nie dowie ).
Młody wyciągnął grę, a ja zanim się spostrzegłam już zaczęłam przegrywać.
- Głodomory, idziecie - z kuchni wydobył się krzyk Miry
- Mira...a tak po za tym co będziesz jutro robić, no bo ja idę do pracy
- A no tak zapomniałam...yyy...nie wiem,ale też będę musiała sobie jakiejś pracy poszukać i żłobka dla Nikiego, przecież nie będziemy cały czas u ciebie mieszkać
- Zgłupiałaś, mamy duży dom i tu będziecie mieszkać i nie chcę słyszeć żadnego ale...jasne. A o prace się nie martw, szukają kelnerki u mnie w barze, jak chcesz mogę się spytać
- Jutro się tym zajmiesz a teraz jedz bo ci ostygnie
Po skończonym jedzeniu ja zaczęłam myć naczynia a Mira poszła umyć brata. Mycie zajęło mi jakieś 15 minut. Gdy skończyłam postanowiłam, że też pójdę się wykąpać. Całe szczęście że jutro mam na drugą zmianę przynajmniej się wyśpię. Po drodze do kabiny, wzięłam tylko piżamę i już czułam na sobie spływające krople wody. Gdy powoli zaczęłam się rozluźniać, usłyszałam dzwonienie mojego telefonu, szybko wyszłam, owinęłam się ręcznikiem i w samą porę dobiegłam do telefonu.
- Halo
- Cześć Jenn tutaj Marco, mam sprawę czy byś zamieniła się jutro ze mną zmianami muszę z córką jechać do lekarza a on jest tylko do 11, proszę
- Jasne nie ma sprawy, myślałam że się wyśpię, ale przynajmniej będę miała popołudnie wolne
- Naprawdę Dziękuję jak co to zadzwonię do szefa i powiem mu
- Dobra i masz dług u mnie - zaśmiałam się
- Jasne, dobra muszę kończyć bo mała płacze i jeszcze raz dzięki
- Nie ma sprawy, narazie
Po rozłączenu poszłam tylko dokładniej sie wytrzeć i ubrac piżamę. Gdy już leżałam usłyszałm pukanie do drzwi a z nich wychyliła sie Mira.
- Chciałam tylko powiedzieć dobranoc
- Dobranoc słońce
Gdy Mira wyszła ja tylko przyłożyłam głowę do poduszki i zasnęłam.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Mam nadzieję, że się podoba. Postarałam się zrobić dłuższy, ale wiem że jeszcze nie jest długi. Kolejny rozdział powinien pojawić się do niedzieli.
Miłego czytania.