sobota, 30 stycznia 2016

Rozdział 1 Ucieczka

  
 Mijała kolejna godzina, a ja nadal leżałam na łóżku ze łzami w oczach, nierozumiejąc dlaczego on mi to robi...nam to robi. Znów chciał podnieść na niego rękę, ale go obroniłam, więc zaatakował mnie. Patrzyłam tylko jak krew spływa mi po ręce i rozmyślałam o naszej ucieczce. Z moich rozmyśleń wyrwały mnie otwierające się drzwi.
-Mira...pobawisz się ze mną-powiedział Niki
-Dobrze zaraz przyjdę-odpowiedziałam z udającym uśmieszkiem
Gdy mój braciszek wyszedł z pokoju szybko wstałam i udałam się do łazienki przemyć moje rany i zmienić ubranie nasiąknięte krwią.
Po 15 minutach wyszłam z łazienki ubrana w niebieskie spodnie od dresu i bokserkę.
Gdy wyszłam z pokoju usłyszałam jak ojciec mnie woła.Nie musiałam byc z nim w jednym pomieszczeniu żeby poczuć ten ochydny smród.
-Czego chcesz
-Masz jakąś kasę, potrzebuje na browca
-Nie a nawet jakbym miała to bym tobie nie dała
W tej chwili Niki zbiegł na dół i sie do mnie przytulił.
-Dawaj kasę,albo młody oberwie-powiedział ojciec zaciskując pięść
-Dobra uspokój się i masz ...to jest wszystko co mam
-No nie mogłaś tak od razu...grzeczna dziewczynka
Po tych słowach odwrócił się i wyszedł.Ja postanowiłam że też nie zostaniemy w tym smrodzie. Wziełam Nikiego i poszliśmy na spacer.
Niedaleko był plac zabaw, ja usiadłam na ławce, a młody poszedł się pobawić.
Postanowiłam że zrobimy to dzisiaj, wyrwiemy się z tego domu... to co że do mojej osiemnastki został niecały miesiac, ale dłuzej nie wytrzymamy tych tortur.
Zrobiło się chłodniej, wiec poszliśmy do domu.


Jak wróciliśmy do domu to ojca nie było,wiec wziełam najpotrzebniejsze rzeczy z kuchni i trochę jedzenia.
Do walizki spakowałam ciuchy moje i Nikiego.
Samolot mieliśmy dopiero o 4 rano a musieliśmy stawić sie 2 godziny przed odlotem. Więc będziemy musieli się wymknąc z domu.

Jest już 1 w nocy ojciec dwie godziny temu wrócił do domu, znów jest pijany...w sumie niepamiętam dnia kiedy on nie był pijany.Niedługo będziemu musieli się zbierac. Dobrze ze jesteśmy juz ubrani to będzie szybciej.

Dochodziła 1:31, wziełam Nikiego za rękę, w drugiej trzymałam walizkę. Powoli i po cichu udaliśmy sie do drzwi,zeby on nas nie usłyszał. Gdy byliśmy na dworzu czułam wolnośc,ale bałam się że za chwile wyskoczu z jakiś krzaków i znów mnie pobije. Napewno spokojniejsza bedę jak już będziemy siedzieć w samolocie.
Po 30 minutach doszliśmy na lotnisko. Do odprawy zostało jeszcze troche czasu, postanowiłam zadzwonić do Jenn.
Pierwszy sygnał, Drugi sygnał i Trzeci sygnał....gdy już miałam się rozłączyć to po drugiej stronie usłyszałam zaspany głos mojej przyjaciółki.
-Halo, czy ty nie wiesz która jest godzina, normalni ludzie o tej godzinie śpia-powiedziała
-No właśnie normalni-zaśmiałam się
-No tak zapomniałam ty nie jesteś normalna,a tak po za tym czemu mnie wyrywasz o 3 rano z łóżka
-Mam sprawę
-Jaką...
-Koło 8 powinnam być w Londynie i czy bym mogła u ciebie zostać na parę dni do póki nie znajdę sobie czegoś
-Jasne ze możesz, na jak długo zechcesz...ale co sie stało
-Opowiem ci na miejscu
-Jasne...yyy...przyjadę po ciebie,tylko napisz o której bedziesz ladowac
-No jasne...muszę konczyć wzywają do odprawy,Dziekuję i Do Zobaczenia.
-Pa
Po pożegnaniu się z Jenn wzięłam Nikiego za rękę i udaliśmy się do odprawy, przeszliśmy bez problemów, potem tylko zajęliśmy swoje miejsca w samolocie i czekaliśmy aż uniesie sie ku górze niczym ptak.

Po 10 minutach usłyszałam głos stewardessy, że mamy zapiąć pasy i wyłączyć urządzenia elektroniczne bo startujemy.
Gdy samolot zaczął odfrówac  poczułam jakbym latała w nim....jakbym unosiła się w górę bez samolotu.

To będzie najlepsza przygoda jaką przeżyłam, w sumie moja pierwsza tak zwariowana...I nikt mi w tym nie przeszkodzi, nawet on...będę tylko ja i mały braciszek. Będziemy razem... nareszcie razem.

                                      Zaczynamy nowe życie 

Patrzyłam na piękny widok z okna samolotu,nawet nie wiedziałam ze niebo  może być takie piękne. W pewnej chwili zamknęły mi się oczy i nie wiem kiedy zasnęłam.



                                  Znalezione obrazy dla zapytania widok z samolotu


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Hejka.
Nareszcie dodałam 1 rozdział i mam nadzieję że sie podoba. I bardzo was proszę o jakąś małą opinię, czy sie podoba, czy nie...dla was to chwila a dla mnie wielka motywacja.
Ps.Dzisiaj dodałam nową zakładkę ''Wasze blogi'', gdzie możecie zamieszczać wasze opowiadania, które z chęcią przeczytam i skomentuję.
Miłego czytania.

4 komentarze:

  1. Zaprosiłaś, więc jestem!
    Po pierwsze: Po myślniku zawsze stawiamy spację.
    Np:
    - Mira, pobawisz się ze mną? - zapytał Niki.
    Tak powinna brzmieć ta wypowiedź.
    Jeśli zdanie ma być pytaniem, to stawiaj znak zapytania, ok?
    ` Gdy wyszłam z pokoju usłyszałam jak ojciec mnie woła.Nie musiałam byc z nim w jednym pomieszczeniu żeby poczuć ten ochydny smród. `
    Kolejne niepoprawnie napisane zdanie z racji błędów.
    Poprawie, powinno brzmieć:
    ` Gdy wyszłam z pokoju usłyszałam, jak ojciec mnie woła. Nie musiałam być z nim w jednym pomieszczeniu, żeby poczuć ten ohydny smród. `
    Musisz uważniej pisać i kilka razy sprawdzać poprawność zdań.
    Brakuje kropek kończących zdanie, znaków zapytania nie ma tam, gdzie być powinny.
    Ok, dalej nie widzę już innych błędów, niż te, które wypisałam wyżej.
    I w ogóle skąd ona wzięła bilety i kasę na nie?
    Naprawdę nie bierz tego do siebie, czy coś. Chcę ci pomóc, nie zdołować, ani zniechęcić do pisania. Pisz dalej, tylko uważniej i bardziej przemyśl każdą część, bo dla czytelnika może być coś niezrozumiałe. Sama spotkałam się z takim jednym, upierdliwym gościem... No nic, za każdym razem mu się nie podobało, aż w końcu zaczęłam powoli wszystko zmieniać, uważać. I całe czepialstwo przeszło na mnie. xd
    Eh, ale się rozpisałam!
    Czy mogłabym prosić o info o nowej części? Jestem ciekawa co dalej!
    A! Staraj się pisać dłuższe rozdziały :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za twoje uwagi, na pewno postaram się pisać dłuższe rozdziały i robić mniej błędów.
      A kolejny rozdział powinien pojawić się do środy.

      Usuń
  2. Rozdział powinien być rzeczywiście dłuższy, no ale wprawisz się ;) Pisz następny ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuje, wam że w ogóle ktoś to czyta i postaram się, aby następny rozdział był dłuższy, już zaczęłam go pisać, więc niebawem się pojawi. :)

      Usuń